Σάββατο 13 Ιουνίου 2020

What is Walling Off?



What is Walling Off?




The Ancient Greek Term for Walling Off is “Apotihisi”. It means to set up a protective fence or to wall off an area and guard it from intrusion, attack or corruption within.

In Ecclesiastical terms, “Walling Off” means to completely distance yourself from ecumenist heretical bishops and the parish churches wherein they are being commemorated. It means to have no liturgical communion whatsoever with bishops or priests who teach, embrace or agree with any heresy, in this case, with the Pan-Heresy of Ecumenism, including those who have not yet been dealt with or condemned by a Council.

This distancing = separation, means to have NO liturgical, sacramental or dogmatic communion, nor to receive any blessing from these priest in any form.  It also means to maintain no spiritual communication whatsoever with any heresy or any carriers of heresy, even if they are considered orthodox in their mentality and practice, in their teaching and worship, yet they commemorate a heretical Leader, who in turn commemorates a heretical Patriarch, who in turn commemorates the Pope. This chain of commemorations forms a Sacramental, Liturgical, Mystical and Dogmatic Union, uniting the Lay congregation and the serving priest with the commemorated heretical bishops.

In Orthodoxy, there is One and Only Exclusive Way, the Holy-Patristic Orthodox Way of dealing with Heresy. Estrangement, complete separation, seclusion, not co-existence, subjection and unification. Communion means union and indirect acceptance and promotion of heresy.

Our Holy Orthodox Church is experiencing her worst enemy ever, her most vicious temptation ever: the Pan-Heresy of Ecumenism. Walling Off is the Divine, Eternal Teaching of the God-Bearing and God-inspired Holy Fathers regarding the specific stance that we are obliged to take, towards the Pan-Heresy of Ecumenism.

At present, the Leadership of Orthodox Church, Patriarch Vartholomeos, openly preaches, the Heresy of Ecumenism. He publically trespasses a series of various fundamental Canons and performs serious breaches and betrayals of the Orthodox Faith. These trespasses, automatically make him self-condemned, defrocked and excommunicated (Titus 3, 11) even if no Synod or Council has yet condemned him so far. No Council which he would preside in, would ever gather to condemn the President of the Council as he would no longer be a judge but an accused. Ecumenist Bishops would never condemn their Leader. In today’s compromised standards and warped mentality, we experience a corrupt Ecclesiology. We all very well know that all Patriarchates and Archdioceses are members of this Modern, Evil, New Age World Council of “churches” (=a Blasphemous Plural…) and have been willingly subjected to the strict and cunning prerequisites of this secular council.

It is therefore impossible for a True, Genuine and Recognised “Ecumenical Council” or “Pan-Orthodox Council” to take place, because all its Representatives-Judges are accused Ecumenists, Heretics and like-minded guilty collaborators that are tragically pitifully subjected to the despotic slavery of their Leader-of-Heresies and President: Patriarch Vartholomeos! Therefore they will not ever convene to condemn their very own leader, who in turn, has them forcefully bound by subjection and “blind obedience”.

Patriarch Vartholomeos is a self-declared heretic as he proclaims that his far-fetched, over-extended futile and fruitless “dialogues of love” have already resolved and overcome our dogmatic differences, when in fact, no such resolution has ever taken place. Papism has to this day denied NO heresies and the Pope is not willing to even discuss if not negotiate his Supremacy and Infallibility.

Let us now see the actual 15th Canon itself, in a more accurate translation:



“Those (this indicates clergymen as well as lay-believers whom the priests represent and act on their behalf!)

who separate themselves from communion with their Archpriest President, due to any heresy

condemned by the Holy Councils or Fathers, that he currently preaches in public, openly to the Church,

these persons who Wall themselves Off from any Communion with such accused Bishop prior to any

official condemnation by Council, not only are not subject to any penalty of Canons but are also

worthy of the honour befitting the Orthodox, because they have condemned, not true “Bishops”,

but False-Bishops and Wolf-Shepherds. These Walled Off believers have not severed the unity

of the Church by schism, but they combat to protect the Church from schisms and divisions.”

(15th Canon of the Holy First-Second Apostolic Council held in 861 by St Photius the Great, Patriarch of Constantinople).



One excellent, eye-opening example of the interpretation and implementation of the above Canon is a powerful, dominating historic declaration, admonition by a Great Saint of our Holy Orthodox Church, (who actually composed the Sacred Texts including the Anathemas of the Sunday of Orthodoxy!) which refers specifically to the Faithful:

“I command in oath all the Lay believers, who are genuine children of the Orthodox Catholic Church, to immediately flee from priests who have surrendered to the subjection of the Latins, not to attend their churches in worship and not to receive any sacraments or other blessing whatsoever from their hands. It is better for you to pray to God at your homes alone rather than gather together in Churches with those who have a papal mentality (a spirit of false Union) otherwise I warn you that you will suffer the same punishment of hell with them!” (St Yermanos II, Patriarch of Constantinople 1222-1240)

How and when someone is declared a heretic?

From the very moment they openly preaches heresy, in public (in Ancient Greek: “yimni ti kefali” = with an uncovered “naked” head, no shame, nor reservation, naked as in “stripped” and deprived from any fear of God!). If anyone, teaches anything that is different and contrary to the Teachings of the Holy Apostles and Holy Fathers, he then separates himself from the Truth, cuts off from Grace and instantly becomes a heretic in essence, in reality, in fullness.

There is no need for any Council to declare him a heretic. When Apostle Paul himself strictly warned us to “abandon heretics” (Titus 3, 10) (to separate from them and flee from them, to cut communion with them) he specifically referred to them as “heretics” without of course having to wait for any official Council to first declare them as heretics so he can then call them “heretics”.

It is the public preaching of heresy that automatically makes someone a heretic, not myself or any Council. If this person happens to be an Archpriest, then this heresy is passed on, to all those who liturgically and dogmatically commemorate him.

This Commemoration is severely critical! It consists of an instant, unconditional dogmatic acceptance and agreement of faith (Truth or Falseness, deception or heresy) of the person whom the priest declares as his leader. This faith is then instantly passed on to the Faithful, whom the serving priests represents. Both the Priest and the Congregation have a right to disagree and protest if they feel that the Archpriest that is currently being commemorated is teaching something against Orthodoxy, not only if this is proven, but Canon Law permits them to separate from them, is on grounds of suspicion.

This Commemoration means Union, Embodiment, Confession of Faith. Each and every other Patriarchate, all other Archdioceses that are in Communion with a Heretical Leader such as Patriarch Vartholomeos, are in full communion with his heresy and totally guilty of his heresy. They commune his acts of darkness, and partake in his blasphemy.

To simply disagree with Ecumenism, verbally or in writing, means nothing at all. It is only fruitless, ineffective theory. By writing mere articles or performing barren sermons against Ecumenism, this does not mean that we are actually cutting off communion or confessing the Unadulterated Orthodox Truth.

Holy Fathers demand actions from us. The Only Way to cut communion with heresy and heretical bishops who commemorate the Pope and pray with the Pope in hope of false, ungodly union, is defined by the Holy Fathers (and NOBODY else) in these two following ways:

Α) For all Priests irrespective of level,

it is the immediate Ceasing of the Commemoration (in Greek “Mnimonefsi” or “Mnimosyno”) carried out in every Divine Liturgy. This Commemoration of a Leader, is not honorary or customary, but constitutes direct liturgical and dogmatic union with the bishop mentioned. The Commemoration means to automatically embrace the faith of the bishop mentioned and essentially unite with him in faith or in heresy.

The point of Union in Orthodox is not a person, a bishop or even a Sacrament, for example “the Holy Eucharist”. The Point of Union is the God-Man Christ, His Person, His Hypostasis as THE One and Only TRUTH. It is the Orthodox, proper worship, proper glory and incorrupt Truth that united believers, irrespective of ethnicity and traditions. Holy Tradition is MOST important, along with the Bible, which is the written face of Holy Tradition. Holy Tradition is expressed by the Holy Fathers who cannot be cancelled or made invalid by recent elders or Abbotts or illuminated and gifted spiritual fathers.

Β) For all Lay-believers,

it is Walling Off = in Greek “Αποτείχιση” (Apotihisi), the immediate ceasing of any spiritual communication with Ecumenists. It is the authoritarian refusal to receive any sacraments or blessings from Ecumenists, to refuse to pray with them or join with them in any Commemoration and thus ungodly Union. All believers are officially, essentially and dogmatically represented by the serving priest and spiritually unite with him, embracing the faith that he embraces through the Commemoration of a Bishop. If this Bishop commemorates an Archpriest who in turn commemorates the Patriarch, who in turn commemorates the Pope, then all worshipers, believers and priests, as One Body, all worship in heresy, unite in heresy and join in blasphemy. THIS IS the actual Contamination of Sacraments (in Greek = “Molysmos Mystirion”) which is channelled right through to the believers.

For the believers who have a sound knowledge and awareness of the Faith, the Sacraments are VOID and instead of gaining spiritual blessing, they gain guilt, fire, condemnation and the wrath of God as they co-exist with heresy, they extend this public preaching of heresy and indirectly promote Ecumenism, even if they themselves condemn it in their various sermons.

The Holy Fathers did not command us to make sermons, write articles, share out pamphlets and sign petitions. They commanded us to: cease Communion immediately, to distance ourselves instantly and flee speedily from heretics “exactly as we flee from snakes” (St Photius the Great).

We should not dare to provoke God and play with fire by arrogantly handling “snakes”, associating with evil serpents (heretics) and join with them in prayer and drink their poison as a supposed “blessing”.

If we happen to confront a deadly snake in our path, we automatically flee from it as fast as we can, we do not fondle it, embrace it and hand it over to our children to play with, by saying “it’s ok, it’s safe, since no Council has yet convened to condemn this to be a real snake…” We do not need to wait for a Council to declare these snakes and wolves as heretics. They instantly, consciously become HERETICS from the very second they openly preach Ecumenism.

It is not I who says this! God Himself, the Ruler Of All and His Holy Fathers firmly order us to flee from them, “excommunicate” ourselves amongst them and having nothing to do with them! It is God the Holy Spirit, through HUNDREDS of Holy Fathers who reached great levels of Holiness and even reached THEOSIS = Deification, divinely, totally illuminated body, mind, heart and soul, it is THEY who condemn throughout the ages these bishops who preach heresy and break their Laws, while aiming to warn, prevent and protect the faithful, rightfully “name them, tag them and bag them” as FALSE-bishops and WOLVE-shepherds! It is God the Holy Spirit who instructs us to flee from them and have NO communion with them.

This distancing is the One and Only way given to us through Holy Scripture, by the Apostles and Holy Fathers. This distancing does not mean that we leave the Church of Christ but actually, in fact, comprise it and maintain it unadulterated from blasphemy and the contamination of heresy. It is not a matter of “personal choice!” Although we all have been given free will, and have been gifted with a capability to refuse and deny God’s will, yet for those who love Him, believe in Him, trust in Him, then they feel an internal, natural obligation to follow Canon Law, inspired by God the Holy Spirit.

This distancing does not mean that we create schisms. Rather, we prevent them and deliver the Church from “heresies of destruction” which not only destroy the soul but also destroy the mind-mentality of the believers, the healthy proper Ecclesiology of Theology. The word mentioned and underlined above, “deliver” or “save” does not imply that we consider ourselves “Saviours” of the Church. We are not called to save the Church, the Church saves us! Christ was crucified for His Church, not we.

But we “save” as in “protect” redeem from danger and destruction those believers who are totally unaware of this worst heresy of all heresies: Ecumenism. Most believers do not even know anything about our sacred obligation from God to separate ourselves, to cut away, to severe and distance ourselves from heretical church leaders. From the moment they openly preach heresy, they are NO LONGER the Orthodox Church and place themselves OUTSIDE the Orthodox Church. We do not LEAVE our place ourselves “outside the Church” when we Wall ourselves Off. The Church of Christ can be found as stated by Christ Himself, even amongst 2 or 3 believers whom Christ stands among them. These 2 or 3 believers are not necessarily Hierarchs. They may be simple, lay believers.

Most believers are not even aware that, when the priest at the Parish which they attend, mentions = commemorates the name of a certain bishop, he does this in direct dogmatic representation of the faithful, and thus unites the congregation with that heretical bishop through his own union. Then, the WHOLE body of believers is poisoned and endangered. We cannot say that we are safe if we stand by one of the bishops who in theory only, happens to be against Ecumenism, a theoretic Anti-ecumenist.

The One and Only True, Ontological, Apostolic, Holy-Patristic Antic-Ecumenist is he who courageously, boldly confesses the Holy Orthodox Truth and follows the pre-eternal, perpetual command of the Holy Fathers; is he who immediately ceases, refuses to commemorate his leader, who commemorates an Ecumenist Archpriest. These “bishops” are false bishops and we falsify the Faith, we make the Crucifixion of Christ Void when we embrace this falseness, follow this falseness and corrupt the Divine Truth with the darkness and heresy.

“WHAT communion can there be with light and darkness? What participation with Christ and Belial? What partnership is there between righteousness and lawlessness?” (2 Corinthians 6, 14). And also: “This is the message we have heard from him and declare to you: God is light; in him there is no darkness at all. If we claim to have fellowship with him and yet walk in the darkness, we lie and do not live out the truth. But if we walk in the light, as he is in the light, we have fellowship with one another, and the Blood of Jesus, His Son, purifies us from all sin.” (1 John 1, 5-7).

If we practice fellowship with heretics, ecumenists, then we contaminate and cancel the Blood Of Jesus, and instead of purification we receive condemnation. We must be extremely cautious when claiming “to have the truth” yet pollute this Truth with heresies and blasphemies. I will give you two examples:

God the Holy Spirit, through the Saintly presence of 318 Holy Fathers of the First Ecumenical Council in 325Ad held in Nicaea, has forever defined, declared, RULED and revealed that there is ONLY ONE Church. When the Ecumenist Patriarch declares TWO Sister Churches and preaches the anti-orthodox “baptismal theology” and the condemned “branch theory”, then he breaches and trespasses this Eternal Dogma, he overthrows Canon Law, blasphemes the Holy Spirit and disrespectfully cancels the Holy Fathers by literally, in writing condemning them to be “deceived by the devil and guilty in the hands of God for inheriting us with divisions”. He then acts in evil boast and satanic pride by elevating himself, presenting and promoting himself and his followers as “Metapateres” “Past-Fathers” who are wiser than the former “fathers” and are now called to complete their failures and bring about the so long desired union with the Papists.
God the Holy Trinity declares that there is ONLY ONE WAY to Salvation, through Jesus Christ and His ONE AND ONLY TRUE CHURCH. In sad and tragic contrast, in direct and deceived opposition, Patriarch Vartholomeos preaches that all other denominations equally save and joins a severely blasphemous Union, a Satanic Council of Heresies called “World Council of Churches”. Just this plural alone is highly evidently BLASPHEMOUS because once again it overthrows the Dogma of the Symbol Of Faith, the Creed, declaring ONE Church, NOT many in plural, in union, communion. The WCC declares that all members are equal, of equal salvation and grace, of the same honour and value, of the same respect and strict prohibition that no member is allowed to proselytise, to make them member of their own. Therefore, the silly excuse of the orthodox representatives that “we attend to evangelise them” is to the least arrogant, diplomatic, illicit and very offensive.
The Pope himself has studied Church History and Canon Law and knows very, very well where the Truth is and who has the Truth. The Pope has officially and firmly declared that he is open to any negotiations for the sake of Unity but is NOT prepared to ever contemplate of compromising TWO Specific NON-Negotiable aspects: His Supremacy and His Infallibility. This Statement alone, overthrows any intention of ecumenists and falsifies any of their reasons to participate. Just the fact that there are so many heresies and blasphemies present at the WCC, this should have initially restricted and forbidden the Orthodox from ever joining in such monstrosity of Lucifer’s Worship.

Are those who Wall Off performing schism?

Just as the 15th Canon, warns, clarifies and underlines: The Walled Off Orthodox believers “have NOT severed the unity of the Church by schism”. This is not a claim of the Website Owner but is heavily stressed out by Saint Photius the Great, Patriarch of Constantinople along with a multitude of illuminated Holy Fathers (St Mark of Ephesus, St Theodoros Stouditis, St Gregorios Palamas) who are guided and inspired by God the Holy Spirit to reveal to us and pass on to us the God-given and God-pleasing one and only standpoint of distancing, separating ourselves, WALLING OFF our Holy Faith from such Wolves in Sheep’s clothing. If the Walled Off believers performed schism, then God the Holy Spirit would never be instructing these Great Holy Fathers to Canonise such command.

A schism is made when someone cuts away from the bishop and creates his own new Holy Synod, new ordinations and new “church”, a “genuine” church based on calendar differences, not on trespasses of dogmas. The Ecumenists of today, these “Pseudo-bishops” tresspass and trample all over Holy Canons in order to prove that they themselves are supposedly wiser than the Holy Fathers. These Post-Patristic False-Bishops promote themselves as more enlightened and more successful who can certainly achieve what the alleged “fanatical” True Holy Fathers “failed” to achieve: FALSE UNION with the Papists. Yet, ill-minded individuals who blindly subject their pitiful selves to the sickened obedience of these Heretical Archpriests, dare to accuse us of “leaving the church” and “placing our selves outside the Ark”…

Thus, they make up their own perverted “Theology” and twisted “Ecclesiology”. They blindly reject the Divine, Eternal Teachings of the God-Bearing, God-inspired Minds who reached great levels of holiness and were elevated to heavenly realms of deification. It is THEY who ASSURE us believers that we DO NOT perform “schism” when we DEPART from these Antichrist Ecumenists.

Listen to Saint Photius the Great: “The Walled-Off Believers are NOT Schismatics and have not placed themselves outside the Church but have distanced themselves from Heretical Pseudo-bishops and Wolfe-Shepherds who by preaching openly the Pan-heresy of Ecumenism, have placed their own selves outside the Church!”

EVERY Orthodox Priest, if he is truly Orthodox, he has SACRED DUTY to whole-heartedly and fearlessly OBEY this DIVINE Command and without any fear, hesitation or cowardice, immediately CEASE the Commemoration of their Bishop and Archbishop, who commemorates the Ecumenical Patriarch Vartholomeos, who commemorates the Heresy-Leader Pope, thus uniting with him in dogmatic, liturgical and Sacramental Union.

EVERY lay believer is instructed by God to distance themselves and CUT any communion with their Parish Priest who co-exists with Ecumenists and has compromised his conscience and betrayed his Faith based on prejudiced, pre-conceived favouritism. Today’s priests do not proceed in ceasing the commemoration and will not ever do so. They are afraid of the serious consequences. They sinfully aim to maintain a peaceful, loving relationship with their superior and achieve personal benefit and gain, even at the expense of denying Christ.

Cowardice is a deadly sin and is mentioned FIRST in Scripture as the criterion of those eternally damned in hell:

“As for the cowards and the unbelieving, the murderers and adulterous and the practitioners of magic and the idolaters (those who give supreme devotion to anyone or anything other than God) and all liars (those who knowingly convey untruth – HERESY – by word or deed) shall all have their part in the blazing lake that blazes with fire and brimstone. This is the second death.” (Revelation 21:8).

Let us hope and pray that God awakens the conscience of our priest and brings forth New St Marks, St Photius’s, St Gregory’s who will victoriously combat Ecumenism and confess our Holy Orthodox Faith AT ANY COST of any punishment or persecution which will be the greatest ever blessing in disguise and divine reward for the love and glory of Christ!

Nick Pandazis,

Walled-Off theologian

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ στην ομιλία του αγωνιστή μοναχού γέροντος Σάββα Λαυρεώτη



ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Αγαπητοί αδελφοί,
Η Ομάδα Προσκυνητών Αγίου Όρους Αργολίδος
σας προσκαλεί την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2020,
και ώρα 18:30, στην ομιλία του αγωνιστή μοναχού



γέροντος Σάββα Λαυρεώτη,
με θέμα:

«Οι Ορθόδοξοι πιστοί μπροστά στους διωμούς και τις Οικουμενιστικές προκλήσεις».

Θα έχουμε την ευλογία να ακούσουμε τον λόγο του για τα τρέχοντα πνευματικά ζητήματα που μας ταλανίζουν:
Πνευματική ζωή - Οικουμενισμός - Υιός & ιοί - κάρτες & τσιπάκια.

Ο Γέρων Σάββας ΔΕΝ είναι ΓΟΧ(Παλαιοημερολογήτης)

Η ομιλία θα δοθεί στον φιλόξενο χώρο "Στο Μπρίκι" στην είσοδο του Τολού.
Σημείωση: Ο χώρος μας παραχωρείται δωρεάν και ΔΕΝ έχει υπηρεσίες κυλικείου. Οι προσερχόμενοι παρακαλούνται να φροντίσουν οι ίδιοι για τυχόν ανάγκες τους.
Είσοδος ελεύθερη.

Πληροφορίες:
και 6972664871

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020

Η Εκκλησία στα Έσχατα Χρόνια. Είς Άγιος Γέροντας...





Διακοπή Εκκλησιαστικής Κοινωνίας με τους Αιρετικούς ΠΣΕσατζίδες-Οικουμενιστές και τους Παρασυνάγωγους ΓΟΧ η μόνη οδός σωτηρίας


Θα πρέπει όλοι οι πιστοί να καταλάβουν, ότι η Εκκλησία δεν είναι εκεί που φαίνεται. Οι Λειτουργίες θα εξακολουθήσουν να γίνονται και οι ναοί να γεμίζουν από πιστούς, όμως η Εκκλησία δεν θα έχει καμμία σχέση με τους ναούς εκείνους, ούτε με εκείνα τα ράσα κι εκείνους τους πιστούς. Η Εκκλησία είναι εκεί, όπου υπάρχει η αλήθεια. Πιστοί είναι εκείνοι, που συνεχίζουν την αδιάκοπη παράδοση της Ορθοδοξίας, το έργο αυτό του Αγίου Πνεύματος. Ιερείς είναι εκείνοι που σκέπτονται, ζουν και διδάσκουν, όπως οι Πατέρες και οι 'Αγιοι της Εκκλησίας, ή τουλάχιστον, που δεν τους αρνούνται με την διδαχή τους. 'Οπου δεν υπάρχει αυτή η συνέχεια σκέψεως και ζωής, είναι πλάνη να ομιλούμε για Εκκλησία, έστω και αν όλα τα εξωτερικά φαινόμενα μιλούν γι' αυτήν. Πάντα θα βρεθεί ένας κανονικός ιερεύς, χειροτονημένος από έναν κανονικό Επίσκοπο, που να ακολουθεί τήν Παράδοση. Γύρω σε τέτοιους ιερείς θα συσπειρώνονται οι μικρές ομάδες των πιστών που θα απομείνουν στο τέλος των καιρών. Αυτές οι μικρές ομάδες, θα είναι η κάθε μία τους και από μία τοπική «Καθολική» Εκκλησία του Θεού. 

Ο πιστός θα βρίσκει μέσα σ' αυτές όλο το πλήρωμα της Χάριτος του Θεού. Δεν θα έχουν ανάγκη από διοικητικούς ή άλλους δεσμούς, γιατι η κοινωνία που θα υπάρχει μεταξύ τους θα είναι η τελειότερη που μπορεί να υπάρξει. Θα είναι η κοινωνία στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού, η Κοινωνία στο Πνεύμα το Άγιο. Οι χρυσοί κρίκοι της αναλλοίωτης Ορθοδόξου Παραδόσεως θα συνδέουν τις Εκκλησίες αυτές μεταξύ τους, καθώς και με τις Εκκλησίες του παρελθόντος, με την θριαμβεύουσα Εκκλησία των ουρανών. Μέσα σ' αυτές τις μικρές ομάδες θα διατηρηθεί ακέραιη η Μία, Αγία, Καθολική καί Αποστολική Εκκλησία. Βέβαια είναι θαυμάσιο να μπορεί να υπάρχει τάξις και συντονισμός στις εξωτερικές εκδηλώσεις των διαφόρων Εκκλησιών, και oι ολιγότερο σημαντικές Εκκλησίες να παίρνουν κατευθύνσεις και οδηγίες από τις πιο σημαντικές, όπως γίνεται τώρα ανάμεσα στις Επισκοπές, τις Μητροπόλεις, τις Αρχιεπισκοπές και τα Πατριαρχεία. Όμως στο τέλος των καιρών τέτοιες εξωτερικές σχέσεις και επαφές θα είναι τις περισσότερες φορές αδύνατες. 

Θα υπάρχει τέτοια σύγχυσις στον κόσμο, που η μία Εκκλησία δεν θα μπορεί να είναι τόσο σίγουρη για την ορθοδοξία της άλλης, λόγω του πλήθους των ψευδοπροφητών, που θα έχουν γεμίσει τον κόσμο, και θα λέγουν «εδώ ο Χριστός και εκεί ο Χριστός». Μόνον μέσα σε μικρές ομάδες θα διατηρείται η βεβαιότης της ορθής πίστεως και ζωής. Μπορεί να υπάρχουν και παρεξηγήσεις ανάμέσα σέ πραγματικά Ορθόδοξες Εκκλησίες λόγω της «συγχύσεως των γλωσσών» που υπάρχει στην σύγχρονο Βαβέλ. Όμως τίποτε απ' αυτά δεν θα διασπά την ουσιαστική ενότητα της Εκκλησίας. Στο τέλος των καιρών όλοι θα ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και ότι η Ορθοδοξία είναι όπως την καταλαβαίνουν αυτοί. Παρ' όλα αυτά όμως, όσοι θα έχουν καθαρή καρδιά και φωτισμένο από την θεία Χάρι νου, θα αναγνωρίζουν την Ορθόδοξο Εκκλησία παρ' όλες τις φαινομενικές διαιρέσεις και την ολοσχερή έλλειψη εξωτερικής αίγλης. Θα συσπειρώνωνιαι γύρω στους πραγματικούς ιερείς και θα γίνονται οι στύλοι της Εκκλησίας. Ας κάνουν ό,τι θέλουν oi άνθρωποι του κόσμου. Ας γίνονται οικουμενικά συνέδρια, ας ενώνονται οι «Εκκλησίες», ας νοθεύεται ο Χρι στιανισμός, ας αλλοιώνεται η παράδοσις και η ζωή, ας ενώνονται οι θρησκείες.

Η Εκκλησία του Χριστού θα μένει αναλλοίωτη, γιατι, όπως λέγει ο Χρυσόστομος, έστω και ένας στύλος της αν παραμείνη όρθιος, η Εκκλησία δεν θα πέσει. «Ουδέν Εκκλησίας ισχυρότερου. Του ούρανού υψηλοτέρα εστί, της γης πλατυτέρα εστίν. Ουδέποτε γήρα, αεί δε ακμάζει». Στύλος της Εκκλησίας είναι ο κάθε πραγματικός πιστός, που μένει κολλημένος στην Παράδοση των Πατέρων, παρ' όλα τα φοβερά ρεύματα τού κόσμου που δοκιμάζουν να τον παρασύρουν. Τέτοιοι στύλοι θα υπάρχουν μέχρι την συντέλεια του κόσμου, ό,τι και να γίνει. Εξ' άλλου, όταν φθάσουν να γίνουν αυτά τα πράγματα, ο ερχομός του Κυρίου δεν θα είναι μακριά. Αυτή η κατάστασις θα είναι το πιο φοβερό σημάδι, ότι κοντεύει ο ερχομός Του. Τότε ακριβώς «ήξει το τέλος». Oι γλυκανάλατοι και συναισθηματικοί Χριστιανοί θεωρούν τα παραπάνω σαν υπερβολική και αποκρουστική άπαισιοδοξία. Σύμμαχοι του κόσμου, δεν μπορούν να ιδούν την σφραγίδα του διαβόλου σ' αυτό που οι ίδιοι επικροτούν. Ούτε μπορούν να αναμετρήσουν το τεράστιο χάος που χωρίζει τον κόσμο από τον Θεό, γιατι τότε θα είναι αναγκασμένοι να παραδεχθούν ότι το ίδιο χάος χωρίζει και τους ίδιους από τον Θεό. 

Δεν μπορούν λοιπόν να ανεχθούν να είναι κανείς απαισιόδοξος για την σύγχρονη Βαβέλ. Είναι τόσο ικανοποιημένοι από την εποχή τους. Βλέπουν το μέλλον τόσο λαμπρό. Ο Χριστιανισμός γι' αυτούς είναι τόσο συμβατός με τον κόσμο και είναι τόσο ευχαριστημένοι γι' αυτό, που δεν θα σε συγχωρήσουν αν τους δείξεις ότι πλανώνται. Οραματίζονται στο μέλλον μια παγκόσμια ενωμένη Εκκλησία, με όλους τους ανθρώπους ενωμένους με τον δεσμό της αγάπης. Οι αιρετικοί των διαφόρων αποχρώσεων είναι γι' αυτούς «οι αδελφοί τους Χριστιανοί», από τους οποίους τους εχώρισαν οι εγωισμοί και οι στενοκεφαλιές παρωχημένων εποχών... Για τους ανθρώπους του κόσμου, αυτή η προοπτική του παγκοσμίου κράτους και της παγκοσμίου θρησκείας είναι κάτι το πολύ ευχάριστο. Το ίδιο συμβαίνει και για όσους ποθούν σήμερα την ένωση των «Εκκλησιών» και δεν δίδουν σημασία στην αλήθεια. Για τους τελευταίους αυτούς, τα δογματικά θέματα είναι μισερές βυζαντινολογίες. Αλλά, «διά τούτο πέμψει αυτοίς ο Θεός ενέργειαν πλάνης εις το πιστεύσαι αυτούς τω ψεύδει, ίνα κριθώσι πάντες oι μη πιστεύσαντες τη αληθεία, αλλ' ευδοκήσαντες εν τη αδικία».

Μέσα σ' αυτήν την κοινωνία του Αντιχρίστου, 
οι λίγοι που θα μείνουν γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί θα αποτελούν την πέτρα του σκανδάλου, την μόνη παραφωνία μέσα στην τόση διαβολική αρμονία. 
Γι αυτούς οι μέρες εκείνες θα είναι ημέρες θλίψεως μεγάλης. 
«Και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων των εθνών διά το όνομά μου». 
Θα είναι μία νέα περίοδος μαρτυρίου, μαρτυρίου περισσότερο ψυχικού παρά σωματικού. 
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί θα είναι μέσα στο απέραντο παγκόσμιο κράτος οι απόκληροι της κοινωνίας. 
«Και ποιήση, όσοι αν μη προσκυνήσωσι τη εικόνι του θηρίου, ίνα αποκτανθώσι. 
Και ποιεί πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους και τους δούλους, ίνα δώσωσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς, ή επί των μετώπων αυτών, και ίνα μη τις δύναται αγοράσαι ή πωλησαι ειμή ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αύτού». (Αποκ. 13, 15).

H Ιστορία έχει να μας παρουσιάσει δις την τοπικήν Εκκλησίαν της Κων/λεως άνευ ορθοδόξου επισκόπου. Πρώτον μεν, ότε ούσαν Αρειανοκρατουμένην, ο μεταβάς εκεί προς ενίσχυσιν του Ορθοδόξου ποιμνίου Γρηγόριος ο θεολόγος εύρε αυτό «και ανεπίσκοπον» (MANSΙ 3, 532). Δεύτερον δε επί κακοδόξου Νεστορίου, ότε οί πιστοί, κλήρος και λαος αποκηρύξαντες αυτόν συνήγοντο άνευ αυτού (MANSΙ 4, 1096). Συνεπώς, ο οργανικός σύνδεσμος επισκόπου και αληθείας αποτελεί όρον εκ των ων ουκ άνευ δια την Ορθοδοξίαν της τοπικής εκκλησίας , ης ούτος προίσταται. Δια τούτο και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ετόνιζε προς τους αντιπάλους του: ''Οι της του Χριστού Εκκλησίας, της αληθείας εισί. 

Και οι μη της αληθείας όντες, ουδέ της του Χριστού Εκκλησίας εισί''. (Συγγράμ. Β', 627). Ουχί λοιπόν της Εκκλησίας οι κακοδοξούντες, ουδέ ποιμένες, αλλά ''λύκοι'' εν προβάτου δορά, φορά προβάτων κατεργαζόμενοι, έστω κι αν τιτλοφορώνται αρχιποιμένες, παναγιώτατοι και οικουμενικοί. ''Και τοσούτον μάλλον αν και σφων αυτών κατεψεύδοιντο'' συνεχίζει ο μέγας πατήρ, ''ποιμένας και αρχιποιμένας ιερούς εαυτούς καλούντες και υπ' αλλήλων καλούμενοι. Μηδέ γαρ προσώποις τον Χριστιανισμόν, αλλ' αληθεία και ακριβεία πίστεως χαρακτηρίζεσθαι μεμυήμεθα''. (Ένθ αν). Δια τούτον είχε δίκαιον ο καθηγητής πατήρ Γ. Φλωρόφσκι, όταν έγραφε: ''Πολύ συχνά το μέτρον της αληθείας είναι η μαρτυρία της μεοψηφίας. Είναι δυνατόν να είναι Καθολική Εκκλησία το ''μικρόν ποίμνιον''. 

Ίσως υπάρχουν περισσότεροι ετερόδοξοι παρά Ορθόδοξοι. Είναι δυνατόν να εξαπλωθούν οι αιρετικοί παντού και να καταλήξει η Εκκλησία εις το περιθώριον της Ιστορίας ή να αποσυρθεί εις την έρημον. Αυτό συνέβη κατ' επανάληψιν εις την Ιστορίαν και είναι πολύ πιθανόν να συμβεί και πάλιν...''. ''Το καθήκον της υπακοής παύει όταν ο επίσκοπος παρεκκλίνει από τον καθολικόν κανόνα και ο Λαός έχει το δικαίωμα να τον κατηγορήσει, ακόμα δε και να τον καθαιρέσει''. (Αγία Γραφή, Εκκλησία, Παράδοσις, Θεσσαλον. 1977, σελ. 71, 75. Πρβλ. Ι. Κοτσώνη, Προβλήματα Εκκλησιαστικής Οικονομίας, σελ. 113). ''Γιατι όμως αισθάνονται οι Χριστιανοί τόσο πολύ έντονα την ανάγκη να καταφύγουν οπωσδήποτε σε μια διοικητικά οργανωμένη Εκκλησία; 

Αυτό γίνεται, γιατι η Ιστορία έχει μεγάλη δύναμη στην ψυχή μας. Επειδή στην Εκκλησία μέσα στους αιώνες την γνωρίσαμε οργανωμένη σε Πατριαρχεία και σε Συνόδους, την ταυτήσαμε με την οργάνωσή της αυτήν, ξεχνώντας ότι κατά την διάρκεια των αιρέσεων, η οργάνωση αυτή χανόταν για τους Ορθοδόξους και γινόταν το όπλο της κακοδοξίας εναντίον τους. Όμως στους αποκαλυπτικούς καιρούς που ζούμε, έχουμε αφήσει πια πίσω την Ιστορία και μπήκαμε στην Εσχατολογία. Η πνευματική μας επιβίωση εξαρτάται από την συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος. Έπεσαν πια όλα τα ιστορικά μας αντερείσματα. Η αποστασία άλλαξε τους ποιμένας σε λύκους και η οργανωμένη Εκκλησία που ξέραμε είναι πια σήμερα αγέλη λύκων και θάνατος προβάτων. Ο διάβολος είναι πια λυμένος. 

Για να επιβιώσουμε πρέπει να δούμε την Εκκλησία στη μυστική και μυστηριακή της ουσία, γυμνωμένη από την διοικητική της οργάνωση που γνωρίσαμε στην Ιστορία. Στην αρένα οι μάρτυρες γυμνοί αντιμετώπιζαν τα θηρία. Γυμνή και η στρατευομένη Εκκλησία των εσχάτων καιρών θα παλέψει μαζί τους χωρίς Συνόδους, χωρίς Πατριαρχεία, χωρίς σύνδεσμο των κατά τόπους μικρών Εκκλησιών άλλον από τον Χριστόν και την κοινωνία τους με την θριαμβεύουσα Εκκλησία. Το συνηθισμένο λοιπόν ερώτημα: ''Καλά να φύγουμε από τον Οικουμενισμό, αλλά σε ποια Εκκλησία να πάμε;'' δεν έχει την θέση του σήμερα. Γιατι δεν πρόκειται να πάμε πουθενά, αλλά να μείνουμε στην Εκκλησία του Χριστού, στην Εκκλησία των Πατέρων. Ν' αρνηθούμε τις παραποιήσεις και να μείνουμε στην αλήθεια που από απαλών ονύχων γνωρίσαμε, αλλά δυσκολευόμαστε πια ν' αναγνωρίσουμε σ' αυτό που μας λέγουν, ότι είναι δήθεν Εκκλησία. Αυτή την άρνηση του ψεύδους και των παραποιήσεων, θα την πραγματοποιήσουμε εκεί που βρισκόμαστε, διακόπτοντας απλά κάθε επικοινωνία μαζί της. 

Και τότε, όταν θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα που περιμένει από μας ο Θεός, θα έλθει ο ίδιος σε συνάντησή μας και θ' ανοίξει τα μάτια μας που μέχρι τότε όνομα είχαν ότι βλέπουν, αλλά ήταν ανίκανα να δουν τον αληθινό Χριστό. Και όταν τον δούμε θα τρέξουμε στον πιο ακριβό μας φίλο, όπως έτρεξε ο Φίλιππος στον Ναθαναήλ και θα τον καλέσουμε να' ρθει να δει κι αυτός , όσο κι αν αμφιβάλλει για το καλό που μπορεί να έλθει από την Ναζαρέτ. Έτσι σχηματίζεται το ''μικρό ποίμνιο'', η μικρή τοπική εκκλησία. Οι αληθινοί Ισραηλίτες βρίσκουν ο ένας τον άλλον και έρχονται μαζί στον Χριστό, λαικοί και Ιερείς και Επίσκοποι.

Δια της Εγκυκλίου της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης καθιερώθηκε και ''Συνοδικά'' ο Οικουμενισμός, ως διακεκηρυγμένη παναίρεση στους κόλπους της επισήμου Εκκλησίας, αναγνωρίστηκε επίσημα η οντολογική ύπαρξη και άλλων Εκκλησιών που έχουν σωστικά μυστήρια και νομοθετήθηκε ''πανορθόδοξα'' η απρόσκοπτη πορεία υπέρ της των πάντων ενώσεως!
Κατοχυρώθηκε ''Συνοδικά'' η φίμωση, η λογοκρισία και η απαγόρευση εις παντί,
μη συμμορφούμενο προς τας οικουμενιστικάς υποδείξεις, νομιμοποιήθηκε το Π.Σ.Ε. αποκτώντας και κατοχυρωμένα οικουμενικό χαρακτήρα και ''ταυτοποιήθηκε'' επισήμως η Ορθοδοξία με τον Οικουμενισμό!
Οι αποφάσεις της Ληστρικής αυτής Ψευδοσυνόδου έχουν οικουμενικό χαραχτήρα,
αποτελούν πλέον εσωτερικό νόμο των τοπικών εκκλησιών και εγγίζουν όχι μόνο τον κλήρο, μα και παντί το ποίμνιο,
που κοινωνεί δια των ιερέων και επισκόπων του με τους ακοινωνήτους του Οικουμενικού θρόνου.
Τέλος, η ''Ευχή της των πάντων ενώσεως'' της Μεγάλης Συναπτής, που τόσο υπερφίαλα, βλάσφημα και ανέξοδα ερμηνεύθηκε πρόσφατα από τον Ποντίφηκα του Φαναρίου, ως ένωση όλων των εκκλησιών, διαφορετικών δογμάτων, σημαίνει αυτό και μόνον αυτό:
την ένωση δηλαδή πάντων των ανθρώπων εν αληθεία Ορθοδόξου πίστεως και την επιστροφή τους στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ως πασίδηλα μετανοημένοι και αναγεννημένοι εκ του Ορθοδόξου βαπτίσματος
ευλογημένοι Χριστιανοί.
Εύχεσθε και προσεύχεσθε!

Άγιος Γέρων Θεοδώρητος Μαύρος (+2007)

Απάντηση στον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο.






ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ας κλείσω αυτό το θέμα κι ας φτάσω σε ένα θέμα που ανυπομονούν κι οι Κύπριοι αδελφοί μου, που πριν μ’ ακούσουν με σταύρωσαν. Ας ακούσουν πρώτα κι ας δουν ποιον θα σταυρώσουν μετά, γιατί αυτό είναι το σημαντικό. Να  σταυρώσουμε πρώτα απ’ όλα την πλάνη, να δούμε ποιός βρίσκεται στην πλάνη, αυτό είναι το σημαντικό. 

Απο την Κύπρο μου στείλανε ένα βίντεο, όπου μιλάει ο Επίσκοπος Μόρφου, Μητροπολίτης Μόρφου, και φέρνει ως παράδειγμα για να απαντήσει σε μια ερώτηση για την Αποτείχιση, ένα όραμα του γέροντα Εφραίμ της Φιλοθέου. Ήταν εν ζωή ακόμη ο γέροντας Εφραίμ, πριν μια βδομάδα εκοιμήθη, και λέγει το εξής- θα το ακούσατε το βίντεο ενδεχομένως, έχω βάλει ανακοινωση οτι θα απαντήσω και παραπέμπω και στο βίντεο- ομως θα σας διαβάσω την απομαγνητοφώνηση, δεν είναι μεγάλη, τι λέγει ο Μητροπολίτης Μόρφου, κι επειδή αυτά που λέγει δεν ανταποκρίνονται στην Παράδοση της Εκκλησίας μας, είναι εκτός Παραδόσεως, κι επειδή αυτά που αποδίδει στο στόμα ή στην πνευματική κατάσταση του Αγίου Εφραίμ της Φιλοθέου, δεν είναι αγιοπατερικά, αγιοπατερική γραμμή, θέλω να του απαντήσω κι αισθάνομαι την ευθύνη δηλαδή και στα πνευματικά μου παιδιά και σε όλους σας. 
Λέγει στο βίντεο αυτό στο 8:30′ :
Μόρφου: Κάποιοι ιερείς εις την Ελλάδα διακόπτουν το μνημόσυνο του Επισκόπου τους ή και του Αρχιεπισκόπου της Ελλάδας, με κίνδυνο να βγουν εκτός Εκκλησίας. Ποια είναι η άποψη μου; 
π.Νικόλαος: Εγώ αν δεν ήξερα, αν δε γνώριζα τι θα πει αποτείχιση και τ’ άκουγα για πρώτη φορά, αν και τώρα όλοι αυτοί είναι ψιλιασμένοι και ξέρουν πολύ καλά τί έχει γίνει, θα έλεγα δε μπορώ να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση ή δεν ξέρω ποιά είναι η ορθόδοξη θέση, η πατερική θέση· γιατί η Αποτείχιση είναι και δύσκολο θέμα, δεν το ξέρω. Εκτός αν είμαι δεσπότης, αν είμαι δεσπότης που κινδυνεύω να υποστώ διακοπή μνημόνευσης από κανέναν παπά της μητρόπολής μου, θα πρέπει να είμαι ενημερωμένος, τί είναι η αποτείχιση και τί είναι η διακοπή μνημόνευσης, και τί λένε οι άγιοι πατέρες! 
Παρακαλώ τον Σύλλογο εδώ, να αποστείλουμε στον Επίσκοπο Μόρφου το βιβλίο του π. Θεοδώρου Η Αποτείχιση δεν είναι Σχίσμα, η διακοπή μνημόνευσης δεν είναι Σχίσμα, να στείλουμε το ημερολόγιο τοίχου με τους αγίους που έκαναν διακοπή μνημόνευσης, ένα δώρο από μας, για να πάρει, αν δεν ξέρει να πάρει να μάθει. Γιατί θεωρεί διδασκαλία πατερική για την Αποτείχιση, όχι την θέση των Αγίων Πατέρων, όχι την θέση των Αγίων Συνόδων, όχι τη θέση του Μεγάλου Φωτίου, όχι τη θέση των μεγάλων Αγίων που αποτειχίστηκαν, όχι την θέση του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη, που έκοψε το μνημόσυνο του Αθηναγόρα, όχι την θέση του Καντιώτη, που έκοψε το μνημόσυνο του Αθηναγόρα, όχι την θέση της Εκκλησίας της Ορθόδοξης πάνω σ’ αυτό το θέμα, αλλά τι θεωρεί, θεωρεί το εξής:  Πριν προλάβω να διαμορφώσω άποψη (λέει ο Μόρφου) …
π.Νικόλαος: Καλά δεν πρόλαβες να διαμορφώσεις άποψη, έκοψε το μνημόσυνο ο π.Θεόδωρος ο Ζήσης… Έγιναν ημερίδες… Διαμορφώνουμε άποψη η οποία πρέπει να συμβαδίζει με την άποψη της Εκκλησίας, όχι προσωπική άποψη, δεν ζητάμε την προσωπική σου άποψη, τι λέγει η εκκλησία πάνω σε αυτό ζητάμε. Όλοι τώρα οι σύγχρονοι μας έχουν πρήξει με τις απόψεις τους… Πάτερ ποια είναι η θέση σας για την νηστεία… Νομίζω, πιστεύω… Πές ποια είναι η θέση της Εκκλησίας, τι με ενδιαφέρει εμένα τι λες εσύ; Με ενδιαφέρει τι λες εσύ  αν αυτό είναι σύμφωνο με την Εκκλησία… 
Λοιπόν, πριν προλάβω λέει (ο Μόρφου) να διαμορφώσω άποψη, μας αποκάλυψε ο ίδιος ο Χριστός μέσω κάποιων ενάρετων ανθρώπων, που ζουν, ποια είναι η Ορθόδοξη στάση. Δεν την ξέραμε δηλαδή, δεν ξέραμε  την Ορθόδοξη στάση! Ο Χριστός το 2019 με όραμα την αποκάλυψε στην Εκκλησία Του!  Όλοι οι Άγιοι που έκαναν Αποτείχιση πριν, δεν ήταν στην ορθόδοξη στάση! 
Συνεχίζει ο Μόρφου: Θα πω το περιστατικό κι ας αξιολογηθεί, αξιοποιηθεί όπως θέλετε. Μια οικογένεια, αποφάσισε ο άντρας της οικογένειας, άνθρωπος της ακρίβειας της θεολογικής, να σταματήσει να πηγαίνει λειτουργίες και να κοινωνά σε ανθρώπους που μνημόνευαν τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών ή τον Πατριάρχη τον Οικουμενικό. Και του είπε η γυναίκα του έντρομη, “και πού θα πηγαίνουμε, πού θα πηγαίνουμε, του λέει, να κοινωνούμε;” – Αυτά τα αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα εμείς.-
Σκέφτηκε λίγο. “Εσκέφτηκα λέει, εσκέφτηκα. Έχει κάποια Μετόχια ο Πανάγιος Τάφος, έχει κάποια μετόχια το μοναστήρι του Σινά, θα πηγαίνουμε σ’ αυτούς να κοινωνούμε.” Η γυναίκα του, πιο νούσιμη (λογική), του λέει, “δεν κάνουμε νηστεία τρεις ημέρες και προσευχή;” Και έκαναν νηστεία τρεις ημέρες και προσευχή και εμφανίστηκε μπροστά τους ο εν ζωή ευρισκόμενος Άγιος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας. Ένας άνθρωπος που πήγε στην Αμερική πριν 20 χρόνια και σήμερα η Αμερική έχει 19 ορθόδοξα μοναστήρια. Πνευματικό ανάστημα του μεγάλου Αγίου του Αγίου Όρους Ιωσήφ του Ησυχαστή. Ένας άνθρωπος που μπορείς να ακουμπήσεις εις την εμπειρίαν του, στην προσευχήν του . Και έδωσε ο Θεός να εμφανιστεί ενώπιον τους, από την μακρινή Αμερική στην Ελλάδα· τα κάμνει αυτά ο Θεός. Θα μου πείτε πώς γίνεται; είτε δι αγγέλου, γίνεται μεταφορά, είτε η ψυχή μεταφέρεται. Και τους ειπε …είχαν σχέση πνευματική αυτοί, ήταν στην Αμερική και μετά ήρθαν στην Ελλάδα. Άρα γνωρίζονταν με τον γέροντα. Και τους είπε, “παιδιά μου, να συνεχίσετε να πηγαίνετε λειτουργίες στις εκκλησίες που πηγαίνατε, να μην κάνετε αυτό το βήμα.” “Γέροντα, τι θα γίνει με το Ουκρανικό; τι θα γίνει με τις αναγνωρίσεις που κάνουν οι Αρχιερείς μας, ο Πατριάρχης μας.” “Τα γεγονότα τα μεγάλα που έρχονται, τα παγκόσμια γεγονότα του γενικού πολέμου, οι θεομηνίες που ήδη ξεκίνησαν, κ.α, κ.α,  κ.α,” αυτά λέει, “ενώ θα πληγώσουν και θα φοβίσουν τους ανθρώπους, θα κάνουν κι ορισμένα καλά. Ένα από τα καλά που θα κάνουν είναι ότι θα καταλάβουν οι ιερείς, οι αρχιερείς κι οι πατριαρχάδες μας ότι ενός εστί χρεία κι όχι η διχοστασία και θα σταματήσει η εξελιξη του προβλήματος διότι θα στραφεί η προσοχή μας σ’ αυτά τα μεγάλα.” 
Δηλαδή να’ ναι καλά ο πόλεμος κι όλα αυτά τα μεγάλα που θα μας κάνουν να γλιτώσουμε από την αίρεση! Δηλαδή την αίρεση θα την πολεμήσει ο πόλεμος, ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Τουρκία, ο Ερντογάν που θα μας κάνει τι θα μας κάνει, αυτοί θα νικήσουν την αίρεση, όχι εμείς!
“Ύστερα, όταν θα γίνει ειρήνη, αφού τελειώσει ο πόλεμος, θα γίνει ειρήνη”,  αυτά τα λέει ο Εφραίμ δηλαδή της Αριζόνα,  “θα γίνει μια Μεγάλη Σύνοδος κι όχι μόνο αυτά, αλλά και άλλα προβλήματα που έχουν προκύψει χρόνια και αιώνες στην Εκκλησία θα λυθούν.” Άρα, (συνεχίζει ο Μόρφου) τα παγκόσμια γεγονότα, τα προφητευμένα από τους Αγίους πατέρες και μητέρες δεν είναι μόνο πόνο που θα προκαλέσουν, αλλά και ωφέλεια και στο μέλλον ειρήνη και αδελφοσύνη. Οι άνθρωποι είδαν αυτή την όραση που σας είπα και σαν ορθοδοξότατοι άνθρωποι που είναι, είπαν, “γιατί να πιστέψουμε την όραση που είδαμε;” Μη δέχου και μη απόρριπτε, λένε οι Άγιοι Πατέρες στα οράματα και στις οράσεις. Μπορεί να είναι και του πειρασμού. Αν κι ο πειρασμός δεν θέλει την ενότητα και την ειρήνη. Θέλει την διχοστασία. 
Επήγαν να ρωτήσουν μια αγιασμένη ύπαρξη. Μόλις εμπήκαν μέσα εκεί στην ύπαρξη του Θεού, τι τους είπε; Πριν προλάβουν να καταθέσουν την όραση, την εμπειρία τους αν είναι αληθής ή ψευδής, αν είναι εκ Θεού ή διαβόλου. Εγύρισεν με ύφος αυστηρό και τους λέει, “ο,τι σας είπε ο Εφραίμης. Αυτό να κάνετε. Να μην βιάζεστε. Δεν έχουν σχέδιον μόνο οι άνθρωποι, έχει και ο Θεός για το σώμα του.” Ακούτε; Ποιο είναι το θεανθρώπινο σώμα; ποια είναι η άκτιστος, επίγεια εκκλησία κατά τον Άγιο Πορφύριο; Μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία. Κι έχει σχέδιο ο Θεός, δεν θα αφήσει κανέναν μας, ούτε κληρικόν ούτε λαϊκόν, αυτό το σώμα, να πάθει μεγαλύτερη ζημία. Ήδη έχουμε αρκετές πληγές. Άρα ο καλός διοικητής, ο Τριαδικός Θεός μας, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, προνοεί, προβλέπει και προλαμβάνει. Ακόμη και αυτά τα αρνητικά που ξεκίνησαν έχουν να γεννήσουν πολλά καλά για την Εκκλησίαν Του και για τον πιστό λαό. Διάκριση χρειάζεται, υπομονή και πολλή πολλή προσευχή!
π.Νικόλαος: Να το  πω τώρα αυτό ή να μην το πω; Στο λίκνο, νάνι νάνι, πώς έλεγε η μάνα μου, όταν με κοίμιζε, το θυμάμαι ακόμη, νάνι νάνι, το παιδάκι μου να κάνει, που θα μεγαλώσει και θα παντρευτεί και θα κάνει… Το θυμάμαι αυτό το νανούρισμα, αυτό το νανούρισμα είναι εδώ. Μας νανουρίζει και θα του εξηγήσω, επιτρέψτε μου, θα του εξηγήσω. Γιατί ο Μόρφου είναι από τους λίγους παραδοσιακούς που έχει η Κύπρος, αλίμονο και αδικεί τον εαυτό του με αυτά που λέει.
Πρωτίστως θα κάνω μια παρατήρηση σημαντική. Αν το όραμα αυτό είναι αληθινό, που παίζει αν είναι αληθινό ή όχι, είναι ένα όραμα που αφορά μια συγκεκριμένη οικογένεια. Δε χρειάζομαι όραμα για να σώσω την οικογένεια του Τάκη και της Βάσως για παράδειγμα, που ο Τάκης θέλει να κάνει αποτείχιση ακρίβειας και η Βάσω δεν θέλει και μαλώνει και τρομάζει και μαλλιοτραβιούνται και ξεπατώνουν τα μαλλιά κι έρχεται ο άλλος και λέει μου βγαλε τις τρίχες από δω κι έχω φαλάκρα εκεί κι έρχεται η άλλη με μαυρισμένο το μάτι εδώ, για την Αποτείχιση να σκοτώνονται. Δεν χρειάζεται. Κι εγώ σαν πνευματικός δεν είμαι Χ.Ο.Ε, δεν είμαι τα Καλά Νέα, δεν είμαι Προτεστάντης να τους χωρίσω. Το μόνο που θα τους πω οικονομώντας, είναι, “φροντίστε να πάτε σε παραδοσιακούς ιερείς που μνημονεύουν”. Αυτό έκανα αυτά τα χρόνια, δεν χρειαζόμουν τον γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας από την Αμερική να έρθει να μου το πει. Και στην Ρωσία θα πήγαινα να πω σ’ αυτούς που μάλωναν, μη αδερφέ μου, μαλώνετε, δεν είναι ώρα, θα ρθει η ώρα που θα ρθει και στη Χάρη η γυναίκα και θα μπορείτε να το κάνετε, μαζί. 
Ένα αυτό. Αυτό, όμως, είναι πληροφορία ενός αγίου για ένα συγκεκριμένο θέμα και πρόβλημα μέσα στο σπίτι. Αυτοί είχαν θέμα. Έντρομη, λέει η γυναίκα δέχτηκε την απόφαση του άντρα να εκκλησιάζονται στις εκκλησίες του Σινά, έντρομη. Λέει ας προσευχηθούμε. Προσευχήθηκαν και ήρθε ο Εφραίμ και τους είπε “μη βιάζεστε, μην κάνετε αυτό το βήμα.” Αυτό είναι σημείο, σημαία, για την Ορθοδοξία; Μα είμαστε σοβαροί; Αυτη η πληροφορία που είχε αυτό το αντρόγυνο το βγάζουμε και λέμε, ο Χριστός πληροφόρησε την Εκκλησία πώς πρέπει να πορευτεί απο δω και πέρα; 
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα που θα σας ξεκαθαρίσει τη σκέψη τώρα. Γνωρίζω άγιο Άνθρωπο, αναγνωρισμένο Άγιο, που τώρα ο Πατριάρχης είπε ότι θα τον αναγνωρίσει και σαν Άγιο, ο οποίος εμφανίστηκε σε σπίτι πνευματικού πατρός, ποιμένος, πνευματικού και τον πληροφόρησε ότι για το πρόβλημα που τον απασχολεί, για μια οικογένεια, που υπάρχουν θύματα σε αυτή την οικογένεια, να δώσει την ευλογία του να χωρίσει η οικογένεια, να βγάλει διαζύγιο. Προσέξτε! Να πώ εγώ τώρα αυτό ότι από δω και πέρα η Εκκλησία ξεχνάει το «Ούς ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω» και να πάρω την ειδική περίπτωση και να πω, ο Άγιος είπε από δω και πέρα να χωρίζετε; Ότι πήρα απάντηση από τον άγιο τάδε τον Μεγάλο, άρα η Εκκλησία να βγάζει από δω και πέρα διαζύγια, που εμείς λέμε, παρ εκτός θέματος μοιχείας, που ακόμη και για τη μοιχεία όχι στο διαζύγιο λέμε, παλεύουμε να τους γλιτώσουμε! Δηλαδή είναι δυνατόν, επειδή ο Άγιος είδε το πρόβλημα, είδε τα παιδιά ότι θα φτάσουν στα ναρκωτικά, είδε κάποια άλλα θέματα και είπε εντάξει, με συγκατάβαση,να γίνει αυτό αφού είστε ήδη εν διαστάσει, και τόσο ξύλο πέφτει, και τόσα ναρκωτικά πέφτουν και τόση αυτοκτονία απειλείται… Αυτό κάνει αυτός ο επίσκοπος Μόρφου! Πήρε το παράδειγμα ενός τραυματισμένου ζευγαριού πάνω στο θέμα της Αποτείχισης, έρχεται ο Εφραίμ, αν ήρθε ο Εφραίμ και είπε αυτά, αν είπε αυτά, θα σας αποδείξω ότι δεν είπε, δεν είπε… 
Λοιπόν, ξεκάθαρα, η θέση αυτή του γέροντα Εφραίμ, αν ειπώθηκε έτσι, που τον πιστεύω τον Μόρφου, αν ειπώθηκε έτσι, είναι προβληματική θέση. Είναι θέση που είναι μόνο για την οικογένεια, δεν είναι για την Εκκλησία. Γιατί δεν εδράζεται πάνω στην εμπειρία των Πατέρων, άλλα λένε οι Πατέρες για την Αποτείχιση. Θα περίμενα τον Μόρφου να πει, “κοιτάξτε, έχουμε την πατερική θέση, έχουμε τον 15ο κανόνα της Πρωτοδευτέρας  Συνόδου, έχουμε τους Αγίους που αποτειχίστηκαν, έχουμε τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, έχουμε τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο που αποτειχίστηκε όλη η ομάδα του για το θέμα ότι τον καθαίρεσαν, έχουμε Σύνοδο της Ρωσίας που αποτειχίστηκε από την επίσημη Εκκλησία της Ρωσίας κι έγιναν αργότερα οι Ρώσοι της Διασποράς, που από κει βγήκε ο Άγιος Σεραφείμ ο Ρόουζ, ο Άγιος Ιωάννης ο Μαξίμοβιτς κι άλλοι Άγιοι, έχουμε τον Καντιώτη, ολόκληρο το Άγιο Όρος που το 1969 έκοψαν το μνημόσυνο του Αθηναγόρα. Επίσης να πούμε ότι λένε οι ιεροί κανόνες αυτό, και λένε οι κανόνες εκείνο, και υπάρχει Σύνοδος που επικυρώνει …ωραία… να το πεις αυτό και μετά αν χρειάζεται να πεις, έχουμε και κάποιες περιπτώσεις που δε μπορεί ο κόσμος να το χωνέψει την αποτείχιση και τσακώνονται και μαλώνουν και γι αυτό τον λόγο ο γέροντας Εφραίμ πήρε θέση. 
Επίσης, πράγματι, αν τα προσωπικά θέματα κάποιας οικογένειας και μια προσωπική πληροφορία που είχαν από τον γέροντα το πούμε δημόσια, ο γέροντας αυτός, επειδή έχει κάνει κι άλλες επισκέψεις κι έχει πει “με την ευχή μου αποτειχιστείτε”, φαίνεται ο γέροντας σαν ασταθής, ότι άλλα λέει στον έναν κι άλλα στον άλλον, σαν ασταθής και δεν είναι σωστό να τα βγάζουμε στην φόρα αυτά, γιατί κι εγώ μπορώ να ανοίξω το στοματάκι μου και να πω βιώματα …καταλαβαίνετε με τον τρόπο που σας το λέω … Πρέπει δηλαδή να καταλάβει ο Άγιος Μόρφου, ότι δε μπορεί να εκθέτει τον γέροντα Εφραίμ και να φαίνεται ο γέροντας Εφραίμ ότι άλλα είπε σ΄αυτή την οικογένεια κι άλλα είπε σε άλλους, γιατί κι εμείς μπορούμε  να κάνουμε, κι εμείς μπορούμε να πούμε… Και υπάρχουν άνθρωποι που αν τους αμολήσουμε, δεν τους επιτρέπουμε, δεν τους λέμε να τα πουν… Μπορούν να τα πουν. 
Ας διαβάσω την απάντηση μιας ψυχής, που όταν ανακοίνωσα την ομιλία αυτή έγραψε τα εξής: 
Οι πατέρες της αγιοπατερικής αποτείχισης και το ποίμνιό τους είναι αυτοί που συνεργάζονται με τον Θεό στο σχέδιο για την σωτηρία του σώματός Του. Ο Θεός χρησιμοποίησε, χρειάστηκε τον άνθρωπο, ακόμη και για το σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου, περίμενε μια Παναγία να γεννηθεί για να πραγματώσει το σχέδιο της σωτηρίας του δημιουργήματος Του. Για τον ευαγγελισμό του κόσμου επίσης χρησιμοποίησε τον άνθρωπο, τους αλιείς,απλούς ανθρώπους που τον ακολούθησαν και έγιναν οι Απόστολοί Του και Ευαγγελιστές. Για την Σωτηρία του σώματός Του, της Εκκλησίας, δεν χρειάζεται, δεν θα χρησιμοποιήσει τον άνθρωπο; τους ανθρώπους του; αν είναι δυνατόν!(  Στον συγκεκριμένο άνθρωπο χρειάστηκε και μίλησε έτσι και ) το ότι επέλεξε αυτή την διήγηση ο Άγιος Μόρφου δείχνει προχειρότητα και αμηχανία, αλλά και ανωριμότητα πνευματική.  (Και ο γ. Αγάθωνας ενδεχομένως έχει εκφραστεί έτσι σε κάποιες ψυχές, σε αυτές που έτσι έπρεπε να μιλήσει για εντελώς ιδιαίτερους και προσωπικούς λόγους αυτής της ψυχής.) 
Φυσικά κι εγω το έχω κάνει αυτό, δηλαδή έρχεται ο άλλος και μου λέει, “πάτερ, δε μπορώ να νηστέψω Τετάρτη και Παρασκευή.” “ Έλα, ρε, εντάξει, φάε,” του λέω ….. Βγάζει μετά διάταγμα: «Ο γέροντας είπε να τρώμε κρέας την Τετάρτη και τη Παρασκευή, όλη η αδελφότητα!» Αυτό ακριβώς κάνει ο Μόρφου κατ’ αντιστοιχία. 
Συνεχίζει η ψυχή: Αυτό δεν σημαίνει ότι θα ακυρώσουμε τον αγώνα της Εκκλησίας, του ίδιου του σώματος του Χριστού, δηλαδή, για να αποβάλλει την αίρεση και το σχίσμα, τη μόλυνση. Θα λέγαμε ότι όσοι αγωνίζονται ενάντια στο σχίσμα και στην αίρεση είναι το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας, που δε μπορεί ποτέ να λείψει όσο αυτό το Σώμα είναι ζωντανό, δεν πρέπει να λείψει και δεν πρόκειται να λείψει ποτέ.
Θα πω, όμως, και κάτι τώρα, που είναι πολύ σημαντικό. 
Αυτή την καινοφανή διδασκαλία ότι θα περιμένουμε τον πόλεμο να μας λυτρώσει! Αυτό είναι πρωτοφανές για τα πατερικά κείμενα· θέλω να μου βρει αντιστοιχία Πατερική, Αγίου, που έλεγε μην αγωνίζεστε, μην αντιδράτε, μην κόβετε το μνημόσυνο, μην πολεμάτε τις αιρέσεις, θα περιμένουμε να γίνει ο πόλεμος να το θεραπεύσει αυτό! 
Και λέει ο μητροπολίτης Μόρφου, ότι δεν πρόκειται ο Θεός να επιτρέψει να χαθεί ούτε μια ψυχή … Μέχρι να γίνει ο πόλεμος, Άγιε Μόρφου, όλοι αυτοί που μνημονεύουν τον σχισματικό Επιφάνιο και όλοι αυτοί που πάνε και κοινωνούν από τα χέρια του καθαιρεμένου Επιφάνιου, που δεν έγινε θεία κοινωνία, είναι ψωμί και κρασί και δεν έγινε Σώμα και Αίμα Χριστού, παθαίνουν ή δεν παθαίνουν; Βγαίνουν εκτός Εκκλησίας ή δεν βγαίνουν εκτός Εκκλησίας. Θα περιμένω τον πόλεμο; Μέχρι να γίνει ο πόλεμος, ζήτω που καήκαμε! Αν αφήσουμε τον πόλεμο! Θέλω να μου πεις ποιος Άγιος είπε, “μην αγωνίζεστε χριστιανοί εναντίον των αιρέσεων, γιατί θα γίνει ο πόλεμος που θα τα διαλύσει όλα αυτά!” Τι παράλογα είναι αυτά τα πράγματα και παραμυθιάζουμε το λαό και υπάρχουν και άνθρωποι από κάτω που είναι ευκολόπιστοι και ακούν αυτά και σου λέει ο άλλος, έτσι θα είναι τα πράγματα. Έχει τώρα μια δεκαετία που γίνονται αυτά. 
Η Κατάνυξη έγραψε,  μια απάντηση στον Μητροπολίτη Πειραιώς εχθές – είναι ιστορική η απάντηση της Κατάνυξης, που ξεχωρίζει και ξεκαθαρίζει παρα πολύ σημαντικά θέματα της επικαιρότητας και στο θέμα της Πίστης μας. Γράψαμε εκεί το εξής: 
Θα βρεθούν πολλά ιστολόγια και Κληρικοί, τα οποία θα περιμένουν με νεο-πεντηκοστιανικό τρόπο, «αποκαλύψεις» και «οράματα», για να κάνουν εκείνα τα αυτονόητα που προβλέπει η εκκλησιαστική θεολογική και ιερο-κανονική τάξη των αρχαίων Αγίων Πατέρων, που μάτωσαν σε αγώνες ομολογίας και αιρετικών διωγμών, για να μάς παραδώσουν έτοιμα τα θεολογικά όπλα μας (φαίνεται, για μερικούς Χριστιανούς οι αρχαίοι Πατέρες είναι μόνον αρχαίοι, «κίτρινο γράμμα στο συρτάρι»). Υπάρχουν κι εκείνοι που θα επικαλούνται, όπως γίνεται τα τελευταία δέκα τουλάχιστον χρόνια, τον «επερχόμενο πόλεμο» και την «κατά των αιρετικών καθαρτική μάχαιρα», για να μη προβαίνουν στο αυτονόητο εκκλησιαστικό καθήκον τους ! Και βέβαια, ο πόλεμος θα έρθει ! Και θα έρθει ακριβώς, επειδή Εσείς και οι λοιποί επιγνώμονες Επίσκοποι δεν κάνετε όσα προβλέπουν οι ιεροί Κανόνες των Πατέρων για τις αιρέσεις, και «αναγκάζετε» την φιλανθρωπία του Θεού να εφαρμόσει «plan B» («θέλημα κατά παραχώρηση, όχι κατ΄ ευδοκία»), εκείνο της σκληρής εθνικής παιδαγωγίας, για να σωθούμε από την αίρεση. 
Πρόσεξε Άγιε Μόρφου, μήπως επειδή περιμένεις τον πόλεμο, ο πόλεμος γίνει επειδή εσύ δεν αντιδράς εναντίον της αιρέσεως του Οικουμενισμού, του Ουκρανικού θέματος και του Κολυμπαρίου. Μήπως περιμένεις τον πόλεμο να ρθει να κάνει την δουλειά σου! Είναι δουλειά σου, εσύ, του Επισκόπου, των Επισκόπων δουλειά είναι να αντιδράσουν στις αιρέσεις, όχι του πολέμου που θα ρθει, όχι του Ερντογάν. Σιγά μην αφήσουμε στον Ερντογάν και στην Αμερική να μας λύσουν τα θέματα! Απαράδεκτα είναι αυτά και αντιεκκλησιαστικά, αντιπατερικά, αντιπατερική διδασκαλία είναι αυτή! Θα κρυβόμαστε πίσω από τον επερχόμενο πόλεμο, πίσω από τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο για να μας λύσει τα θέματα, πίσω από τον πόλεμο του φυσικού αερίου και του υγρού στοιχείου του νερού θα περιμένουμε να μας λύσουν τα προβλήματα! Είναι απαράδεκτες αυτές οι θέσεις, Είναι εξωεκκλησιαστικές και θα πρέπει να προσέχει ο μητροπολίτης Μόρφου. 
Και θα συνεχίσω με το εξής:  Ήταν, όμως ο Εφραίμ στο όραμα αυτό; Είπε αυτά τα πράγματα που λες εσύ Άγιε Μόρφου; Αν δεν τα δημοσίευες, τι καλά θα ήταν; Θα τα ήξεραν αυτοί οι άνθρωποι και δεν θα ήταν για όλη την Εκκλησία. Τα δημοσίευσες, αλλά τα δημοσίευσε κι άλλος. Ένας φίλος αυτού του ανθρώπου που είδε το όραμα, που ήξερε το όνομά του, φίλος, γνωστός. Και ήξερε και την γερόντισσα, η οποία είπε «ο Εφραίμης» . Με λίγα λόγια, υπάρχει και άλλη εκδοχή της αφήγησης, αδερφοί μου, που είτε ο Μόρφου· είτε την ήξερε και την άλλαξε, είτε του δώσανε, του πλασάρανε, μια πληροφορία οι Οικουμενιστές να πει, να βάλει στο στόμα του Εφραίμ άλλα λόγια. Γιατί ο Άγιος Εφραίμ αποκαλύπτεται…
Ένας πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, συγγραφέας κλπ. και δημοσιογράφος νομίζω, ο Ηλίας ο Καλλιώρας, σε συνέντευξη που έδωσε στον Διονύση τον Μακρή, αλλά και στο Οδύσσεια T.V., δεν θα σας πω τι λέει ακριβώς, θα σας πω ότι όταν ήρθε ο Εφραίμ στο όραμα αυτού του ανθρώπου, είπε τρία πράγματα διαφορετικά εντελώς από αυτά που λέει ο Μόρφου. Και λέει ο Καλλιώρας ότι είναι γνωστή μου οικογένεια, μου τα διηγήθηκαν εμένα. Τι είπε ο γέροντας Εφραίμ στην απάντησή του, στο ίδιο όραμα : 
πρώτον, όταν ξέρουμε ότι υπάρχουν σχισματικοί δεν πάμε στην Εκκλησία διότι δεν έχουν θεία χάρη. 
Δεύτερον, όταν υπάρχουν σχισματικοί οι οποίοι έρχονται ξαφνικά ενώ η ακολουθία γίνεται κι εμείς δεν το γνωρίζουμε φεύγουμε και 
τρίτον, όταν ένας ιερέας λέει ότι ο Επιφάνιος πράγματι έχει θεία χάρη κι ότι η σχισματική Εκκλησία της Ουκρανίας πρέπει να ανθίσει, ούτε σε αυτό πηγαίνουμε. 
Αυτά είπε ο Εφραίμ κατά τον Ηλία τον Καλλιώρα, που μας διηγείται το ίδιο θαύμα, και ότι πήγε μετά σ’ αυτή την γερόντισσα και είπε « ο,τι σας είπε ο Εφραίμης» . Αυτά που είπε ο Εφραίμης είναι διαφορετικά από αυτά που μας είπε ο Μόρφου! Οπότε γίνεται μπέρδεμα. Και θα συστήσω – όχι στον Ηλία, το λαϊκό, οι λαϊκοί λέτε ο,τι θέλετε κι όπως θέλετε, δεν έχετε και ευθύνη ποιμαντική – στον Επίσκοπο, να προσέχει άλλη φορά . Προσωπικά οράματα σε ανθρώπους να μην τα βγάζει σαν σημαία για την Εκκλησία, γιατί κάνει λάθος, γιατί κάνει λάθος. 
Είχα γράψει, ας το πω κι αυτό κι ας τελειώνω μ’ αυτή την υπόθεση : 
Δέχομαι συνεχώς μηνύματα καί τηλεφωνήματα γιά τίς δηλώσεις τοῦ μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου σχετικά μέ τό θέμα τῶν ἀντιδράσεων στό οὐκρανικό ζήτημα καί τῆς διακοπῆς μνημόνευσης τῶν ἐπισκόπων.
Ὁ μητροπολίτης ἔφερε ὡς παράδειγμα ὑγιοῦς ἀντίδρασης στό θέμα αὐτό ἐκ μέρους τῶν χριστιανῶν, ὄχι τίς καταγεγραμμένες πατερικές θέσεις καί τούς ἱερούς κανόνες πού ρυθμίζουν τή στάση ἑνός ἑκάστου χριστιανοῦ, ἀλλά ἕνα προσωπικό ὅραμα πού εἶδαν δύο εὐλαβεῖς χριστιανοί μέ τήν παρουσία τοῦ μακαριστοῦ πλέον γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτη, ὁ ὁποῖος μέσω τοῦ ὁράματος τούς ἔδωσε λύση στήν ἀγωνία τους γιά τή στάση πού ἔπρεπε νά κρατήσουν ὡς οίκογένεια σχετικά μέ τήν ἀποτείχιση. 
Ἀνακοινώνω λοιπόν πώς κατά τήν προσεχῆ ὁμιλία μου τῆς Κυριακῆς 15ης Δεκεμβρίου με θέμα: Ὁ μεγάλος ψαράς ὅσιος γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης (δεῖτε ἐδῶ τήν ἀνακοίνωση τῆς ζωντανῆς Ὁμιλίας), θά δώσω τήν ἁρμόζουσα ἀπάντηση. Θά ἐξηγήσω πώς ὅταν γενικεύουμε μιά θέση ἑνός γέροντα καί τήν προτείνουμε ὡς παράδειγμα ἐφαρμογῆς ἀπό τήν Ἐκκλησία, κινδυνεύουμε νά χαρακτηριστεῖ ὁ γέροντας αὐτός ἀσταθής, ὅταν γιά τό ἴδιο θέμα μίλησε διαφορετικά σέ ἄλλους ἀνθρώπους. Εἶναι λάθος νά παραγνωρίζουμε τήν ἐπίσημη πατερική γραμμή καί νά κρύβουμε τήν προσωπική μας ἀδυναμία νά διακόψουμε τή μνημόνευση γιά τίς αἱρετικές ἀποφάσεις μίας Συνόδου, πίσω ἀπό ὁράματα πού ἀφοροῦν εἰδικές περιπτώσεις ἀνθρώπων.
Αυτά είχα γράψει και νομίζω ανταποκρίθηκα σε αυτά που υποσχέθηκα.  Τότε που έγραφα αυτά δεν ήξερα ότι υπάρχει κι άλλο βίντεο του βουλευτού αυτού, που ανατρέπει τις θέσεις τις οποίες μας είπε εδώ ο Μόρφου. 
Λοιπόν, Άγιε Μόρφου, κ. Νεόφυτε, σου βάζω μετάνοια, προσκυνώ την χάρη σου και παρακαλώ τον Θεό να σε φωτίσει να καταλάβεις πως με αγάπη στα είπα αυτά. Αν φώναξα και λίγο συγχώρεσέ με, με ξέρετε άλλωστε, αλλά με αγάπη τα είπα και με σεβασμό και με πόνο, όπως και την άλλη φορά, δε με καταλάβατε, και τώρα, παρακαλώ να με καταλάβετε και άλλη φορά να είστε προσεκτικός. 
Επειδή είπε ο άγιος να χωρίσει ένα ζευγάρι για λόγους που έπρεπε, δεν θα το κάνουμε αυτό σημαία και θα πούμε επιτρέπεται ο χωρισμός σε όλα τα ζευγάρια που υπάρχουν. 
Είναι δυνατόν να γίνεται αυτό σημαία για την Ορθοδοξία; Είναι αυτό στάση για μας; Είναι απάντηση του Χριστού για το πώς πρέπει να σταθούμε απέναντι στο Κολυμπάρι και στο Ουκρανικό ζήτημα, το όραμα που είδατε εσείς; Είναι δυνατόν; 
Σας παρακαλώ άγιε Μόρφου, μη μας προκαλείτε, μη μας σκανδαλίζετε. Αδικείτε τον εαυτό σας, Αφήστε αυτά τα περί πολέμων ότι θα μας σώσουν· τώρα να αντισταθείτε, μην κρύβεστε πίσω από τον επερχόμενο πόλεμο. Ο Χριστός από μας περιμένει να κουνηθούμε. Αν είναι έτσι όπως τα λέτε, κι ο Κολοκοτρώνης θα έλεγε, “ο Χριστός να σώσει την Ελλάδα”, κι ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός “ο Χριστός θα σώσει την Εκκλησία’, θα υπέγραφε στην Φεράρα και θα ’λεγε ο Χριστός θα μας σώσει…